Street Art Parijs

Begin dit jaar was ik een lang weekend in Parijs. We wouden iets doen dat niet voor de hand liggend is als je een stad bezoekt. Zo kwamen we uit bij een gegidste toer door Parijs die focust op de Street Art in de stad. De meest intrigerende, mooie of krachtige werken post ik hier. We hadden het geluk dat onze gids heel erg thuis was in deze wereld. Ze kende zelfs enkele van de artiesten persoonlijk. Zo kon ze achterliggende verhalen vertellen die zo’n kunstwerk op een straatmuur normaal niet prijsgeven. Op deze manier kwam ik te weten dat als je als kunstenaar een werk niet respecteert, je er over mag spuiten met de tag ‘TOYS’. Dit is een acroniem voor Tag Over Your Shit

Il faut se méfier des mots

Il faut se méfier des mots is een werk van de Franse kunstenaar Ben. Het werk werd in 1993 gemaakt. Ik vond dit één van de mooiste werken die ik gezien heb tijdens de rondleiding. Gewoon omdat het zo’n krachtig en juist statement is.

Fresco Belleville

Dit werk werd gemaakt door Jean Le Gac in 1987 aan de Place Fréhel, langs de rue de Belleville in het 20e arrondissement van Parijs. De staat van dit fresco was verslechterd door slecht weer en andere graffiti. Ondertussen is het werk gerestaureerd.

Pink anti war dress – DDW

Voor zijn eindproject aan Polimoda in Firenze maakte Fabio Bigondi de collectie ‘Sons of guns’. 

Hij haalde inspiratie uit wapens en geweren en de verschillende culturen die daar geobsedeerd door zijn, zoals sommige mensen in Yemen en de Verenigde Staten. Zijn inspiratie vloeide ook voort uit het werk van Richard Mosse over de tweede burgeroorlog in de Democratische Republiek Congo. Met deze modelijn wil hij een provocatieve anti-geweldadige  boodschap brengen als reactie op de hedendaagse kijk van de maatschappij op wapens.

 

Ik vind het zelf een heel speciaal, maar mooi ontwerp. Het is ook een mooi statement dat hij maakt. Het roze is een leidraad in de fotografie van Richard Mosse. Dat zie je bij het ontwerp van Fabio Bigondi ook zeer sterk terug.

Hierboven zijn er twee foto’s van Richard Mosse uit zijn portfolio over de burgeroorlog in DRC (Democratic Republic of the Congo).

Bubelle Dress – DDW

Bubelle Dress is een design dat te vinden is in het Philips musuem in Eindhoven. Met deze lichtgevende jurk onderzocht Philips Design de mogelijkheden van ‘soft technology’ in high-tech materialen en elektronische textiel.

360 degrees in 3D – DDW

In 2016 studeerde Samy Andary af als Industrial Design Engineer aan de TU Delft. Op deze moment is hij zijn afstudeerproject aan het doorwontwikkelen als startup. Het product is een draagbare camera die je blikveld in 3D kan vastleggen.

Het is vooral bedoeld voor situaties waar een professional zijn werkzaamheden wil filmen vanuit een first-persons perspectief. Met die professionals denkt hij aan chirurgen, thuiszorg specialisten maar ook mechaniekers. Ondertussen heeft hij ook al een camera ontwikkeld voor Red Bull.

Humanising the white building – DDW

Ziekenhuizen moeten meer menselijk worden, gelooft Alissa Rees. Op haar negentiende werd ze geconfronteerd met het feit dat ze leukemie had. Omdat ze toen zelf veel tijd spendeerde in ziekenhuizen en dus als geen ander wist hoe het daar is, wil ze de ziekenhuiservaring van de toekomst veranderen.

Ze schreef een boek – Humanising the white building – waarin ze gedichten en concepten neerpende om dat doel te bereiken. Eén van die concepten is IV-Walk: een draagbaar alternatief voor de omslachtige paal op wielen waarmee je soms het hele ziekenhuis moet doorkuisen. Ze zoekt met de IV-walk naar een balans tussen het verbergen van de medische apparaten en het erkennen van de ziekte.

 

Ikzelf bewonder het werk dat Alissa Rees verricht. Ze focust zoals de meesten in de medische sector niet enkel op de functie die het apparaat moet hebben. Ze gaat verder dan dat. Ze wil het juiste gevoel creëren bij de situatie en deze mensen hebben een goed gevoel nodig. De kracht die ze vind om dit project uit te werken vindt ze in de empathie die ze heeft voor haar lotgenoten. En dat is nu juist het mooie aan dit project.

Piece of comfort – DDW

Om de stress van ons drukke werkleven tegen te gaan, designde
Iris Muriël Van Houten dit opvouwbare dagbed. 

 

Zo kan je zelfs in kleine kantoren tijdens de werkdag even ontsnappen aan alle drukte en je even neerleggen voor een power nap. Ze beschrijft slaap als een natuurlijke herstelstrategie voor je lichaam, maar merkt op dat onze biologische klok vaak wordt genegeerd. Onderzoek heeft echter aangetoond dat een dutje doen tijdens de middag je helpt om na de middag scherper en meer productief te zijn. Margaret Thatcher was fout toen ze zei: “Sleep is for wimps”.