Goede doelen

Ik probeer soms een goede daad doen. Ik geloof namelijk in karma, dat als je iets goed doet dat je het dan ook terug krijgt. Soms doe ik me mijn mama vrijwilligerswerk in Antwerpen.  Er is een plaats waar daklozen naar toe kunnen gaan voor een ontbijt en middagmaal en ze kunnen hun daar ook douchen. Mijn mama en ik serveren dan het eten voor hun en doen er een babbel mee. Mijn familie en ik gaan dit op kerstavond ook doen. Maar dan in een kerk.  Vorig jaar hebben we dit ook gedaan en het gaf ons echt een goed gevoel.  We werden hier oprecht gelukkig van en zo besef je maar dat je blij moet zijn met de kleine zaken. De mensen daar krijgen daar een rijkelijke maaltijd en dessert, later krijgen zo ook cadeaus van deze organisatie. 

https://www.rodekruis.be/word-een-jijplus/?gclid=EAIaIQobChMIi6HmuPyR2AIVjxDTCh3oMgGdEAAYASAAEgL7c_D_BwE

Wat ik ook soms doe is bloed doneren. Het is een kleine moeite en je helpt er een persoon bij. Ik heb dit nu al enkele keren gedaan en ik zal het nog lang doen. Ik moet wel elke keer 3 maand wachten tot ik nog is doneer.  De laatste keer was mijn papa meegekomen en hij had er een beetje stress voor. Ik moest even wachten want er was veel volk. Net toen ik moest gaan viel er iemand flauw en mijn papa was helemaal in shock maar uiteindelijk mocht ik toch nog gaan en met de persoon die was flauwgevallen was alles in orde gekomen. als ik 10 keer bloed gedoneerd heb krijg ik een gratis cinema ticket dus nog eventjes wachten haha.

High school

Ik heb twee jaar van mijn middelbaar op internaat gezeten In Vorselaar. Op het eerste zich had ik er heel veel schrik voor want ik hoorde overal verhalen. Maar ik heb mij die twee jaren geamuseerd. De eerste schooldag daar was een hel omdat ik niemand kende. Het was een internaat in Vorselaar en ik kom van Antwerpen.  maar al snel leerde ik veel nieuwe mensen kennen. Mijn begeleiders waren ook super vriendelijke en lieve mensen, je maakt daar ook een goede band mee want je zit er 24/7 mee. Ze helpen je op verschillende vakken: school maar ook vriendinnen, thuis…

Portugal 2015

Maandagochtend was altijd om 7u vertrekken en vrijdag terug naar huis met een valies op de bus, ik ben niet de handigste dus ik heb veel gesukkeld op de bus.
Op het internaat had ik natuurlijk mijn vriendinnetjes en wij waren de drie musketiers. we waren echt een hele close groep en haalde natuurlijk soms een beetje kattenkwaad uit. Ik heb er zo veel gelachen. Maar uiteindelijk hebben we allemaal onze eigen weg afgelegd. Ik heb er nu nog steeds contact mee en ze doen het beide goed. later zijn we nog samen op vakantie geweest  Het zijn zeker vrienden voor het leven.

We know how you feel

Wat ik heel aangrijpend, machtig en imponerend vond was de Aura installatie. Het is een project genaamd “we know how you feel”.
Het is iets heel opvallend dus het trok direct mijn aandacht. Op het eerste zich is het gewoon al mooi en kleurrijk. Achter dit mooi kunstwerk zit ook een doel achter.Het heeft sensoren en daarmee bepaald die de gevoelens/ stemmingen van de persoon.  De muziek helpt om te kalmeren en de ervaring op een fijne en rustige manier te beleven.

Nick Verstand “digital empathy”http://www.nickverstand.com/projects/aura/

Babysit

Ik ben verzot op kinderen. Daarom babysit ook heel graag en zit ik bij de scouts van kinderen van 6tot 11 jaar. Ik babysit toch wel elke week en ik doe het heel graag. Ik heb verschillende plaatsen waar ik babysit maar ik heb toch wel een favoriet. Dat is bij een erez (1 jaar) en lucien (3 jaar).  Ik kom daar al voor dat Erez geboren was. en ik zie die kinderen oprecht heel graag. Ik word er echt gelukkig van om daar te komen.  Het is ook ervaring dat je opdoet, ik weet nu veel meer over kinderen. De eerste maand dat ik daar kwam heb ik Lucien een hele maand zijn pamper achterstevoren laten dragen.  Ik weet ook hoe ik ze moet kalmeren en troosten. Ik heb een hele grote kinderwens.

Scoutskamp 2017

In de maand juli ben ik met verschillende vriendinnen op scoutkamp vertrokken.  Het was als doel om mijn Frans bij te schaven. Ik was daar cuistot dat betekend dus kok. ik moest daar een maand koken voor 45 schattige kinderen. Ik heb

Journée crasse

 daar de tijd van mijn leven gehad. De 23ste was het journée crasse. Dat is een dag dat je je helemaal vuil mag maken. Dus spaghetti eten zonder handen en daarna foodfight, vervolgens gooien we met verf en dan gaan we op een grote bach rollen met verf water en zeep. Vervolgens zijn we naar een rivier in de buurt gegaan om ons proper te maken, maar de bewoners daar gaan naar daar om te zonnen, plezier te maken dus dat is voor hun een soort “knokke”. Wij als ramptoeristen renden gelijk een zotte bende het water in. Ze keken verbaasd en raar naar ons. 
Het was een dag om niet te vergeten. Ik heb dan ook besloten om chef (leidster) te worden dus dat betekend dat ik deze belevenis volgend jaar opnieuw mag beleven.

Thailand 2017

Iets wat ik zeer graag met jullie wil delen is mijn zomervakantie. Ik ben dus naar Thailand gegaan met mijn familie.  We wouden een grote reis maken omdat mijn zus en ik dan samen waren afgestudeerd. Dus het was echt wel iets om te vieren. De mooiste dag daar was dus met de olifanten.  Het blijkt dus dat als olifanten geboren worden dat ze eerst gebruikt worden om zware gewichten te heffen, later worden ze gebruikt voor toeristen en tot slot mogen ze op “pensioen”. Ik was dus bij olifanten die op pensioen waren, we mochten ze voederen mee zwemmen en nog allerlei andere zaken. Dit was een ervaring om niet te vergeten.